Capriolus

Pierre Daems

Living period

1911 - 1982

Place of birth

Maastricht

Working period

1931 - 1976

Nationality

NL

CV

Pierre Daems werd geboren te Maastricht waar hij zijn hele leven woonde en werkte. Hij kon bogen op een 54-jarige ervaring als beeldend kunstenaar. In deze 54 jaar heeft hij een enorm aantal werken gemaakt, voornamelijk industriële ontwerpen en vrije ceramiek, plastieken en tegeltableaus, schilderijen, aquarellen, tekeningen, ex-libris, cartoons o.a. spotprenten voor een illegale krant in de oorlogsjaren (Het Parool) en penningen. Pierre Daems was jong begonnen. Op 7-jarige leeftijd was hij reeds leerling van Alphons Olterdissen, (1865-1923). Van hem kreeg hij zijn eerste tekenlessen. Op 12-jarige leeftijd, kwam hij op het Stadstekeninstituut terecht, hoewel hij eigenlijk ook daar te jong voor was. Een paar jaar later werd dit instituut omgezet in een Middelbare Kunstnijverheidsschool. Pierre volgde er zowel de lessen in tekenen als in beeldhouwen en boetseren. Alleen van het naakttekenen werd hij, ook al weer omdat hij er te jong voor was, uitgesloten. Zijn leermeesters waren de Limburgse coryfeeën uit die tijd: Jos Postmes (1896-1934), Henri Jonas (1878-1944), Charles Vos (1888-1954), en Edmond Bellefroid (1893-1971). Een van zijn leraren John Lint (1889-1956), die verbonden was als chefmodelleur aan de Sphinx, plaatste hem in 1925, nog voor zijn veertiende jaar, op de ontwerpafdeling van deze aardewerkfabriek. Roosendael was toen ontwerper. In augustus 1931 behaalde hij zijn einddiploma afdeling keramiek der Middelbare Kunstnijverheidsschool en onmiddellijk kreeg hij bij de Sphinx zijn aanstelling tot modelleur. Hij werd de vaste modelleur van Edmond Bellefroid. Met een onderbreking van 1946 tot 1950, is hij bij de Sphinx vanaf 1 september 1950 tot de sluiting op 30 juni 1970 blijven werken. Hij begon er als leerling en eindigde als chef industrieel ontwerper-modelleur. In deze functie heeft hij ontelbare voorwerpen van porselein, aardewerk en parafeu ontworpen. Daarbij waren honderden serviezen voor binnen- en buitenlandse afnemers. Hij had er ook succes mee: Zo kreeg hij in 1954 op de 10e triënnale voor industrieel ontwerp in Milaan een gouden medaille voor het servies Marijke, later Sphinx genaamd en in 1958 op de Expo in Brussel een zilveren medaille voor het servies Parafeu Coloriet. Eveneens werd in 1955 in Cannes een groepsinzending met werk van Appel, Corneille, Daems en Smeets met goud bekroond. Inzender was het COSA (centraal orgaan scheppend ambacht) te Delft. In 1946 verliet hij de Sphinx om als ontwerper-modelleur voor keramische producten te gaan optreden in het Klei-Atelier der Staatsmijnen te Brunssum (Nikema) samen met Edmond Bellefroid. Afnemers van Nikema waren een vijftigtal uitgelezen kunstzaken in den lande. In januari 1950 werd hij artistiek leider en ontwerper van het Nikema atelier door vertrek van Edmond Bellefroid naar de porseleinfabriek "Mosa". In september van dat jaar keerde ook hij terug naar Maastricht en naar de Sphinx, op verzoek van Adolf Regout, waar hij als hoofdontwerper opnieuw in dienst trad. Overigens bevredigde deze werkkring Daems slechts ten dele. Hij moest rekening houden met zowel de wensen van de "klanten" als met die van de afdeling verkoop als met die van de productiemensen. Vaak leidde dat tot controversen en soms moest hij op drie fronten tegelijk vechten om iets goed tot stand te kunnen brengen. Compensatie vond hij in de vrije keramiek en in het schilderen. Het laatste deed hij vooral in zijn vrije tijd. Vanaf 1951 tot en met 1966 beschilderde hij keramisch 1479 stuks eigen werk. Hij was docent aan de Stadsakademie, afd. Keramiek, te Maastricht van oktober 1965 tot 1 november 1976. Zijn eerste benoeming tot leraar Keramiek in tijdelijke dienst bij besluit van Burgemeester en wethouders van Maastricht is van 21 oktober 1965 aan de dag- en avond cursus voor de schooljaren 1965/1966, 1966/1967, 1967/1968. Per 1 augustus 1968 heeft het College van B&W hem benoemd tot leraar Keramiek in vaste dienst aan de dagschool en ingaande 1 oktober 1968 aan de avondschool van de Stadsacademie voor Toegepaste Kunsten te Maastricht. Hij was rijksgecommitteerde voor Keramiek, was lid van "Scheppend Ambacht" Limburg.(Voorzitter v/d Pottenbakkers) en was lid van de Kring Industriële Ontwerpers Amsterdam. Uitspraak van Pierre: "Voor de kunstenaar die een industrieel ontwerp maakt is het uiteindelijk resultaat vaak een teleurstellende Striptease".

Bron: Met dank aan opsteller / uitgever L.J.N. Cretz (leon-j-n-cretz@hetnet.nl), 2004.09.17

Literatuur

• Nederlandse Keramiek, catalogus bij de tentoonstelling van hedendaagse Nederlandse keramiek. Koninklijke Academie voor Kunst en vormgeving, Den Bosch 1958.